Om 4 uur gaat de wekker. We hebben maar 3 uurtjes geslapen dus het is lastig wakker worden. We kleden ons aan, pakken onze koffers en handbagage en lopen naar beneden. We bestellen een Uber richting het vliegveld. Eenmaal in de Uber voelt het heel gek om weg te gaan. Terwijl we wegrijden van de strip ik om me heen kijken om alles nog een keer te kunnen zien. Na een kwartier komen we aan op het vliegveld. Terwijl we uitstappen kan je de strip in de verte zien liggen. We maken een laatste foto van het mooie uitzicht en stappen vervolgens de luchthaven binnen. We moeten als eerst onze koffers inchecken en vervolgens door de security en de douane. Dit gaat vrij vlot. In Amerika zijn ze nou eenmaal makkelijker als je het land weer uit gaat dan als je het land in komt. We bekijken de winkeltjes maar het is nog voor 7 uur dus de meeste winkels zijn nog dicht. We halen iets te drinken en nemen vervolgens het treintje naar de andere kant van het vliegveld. Overal staan speelautomaten dus het besef dat je in Las Vegas bent is er nog steeds. We zitten lekker op een bankje te wachten tot we gaan boarden. Ik koop nog een klein kussentje voor in het vliegtuig en we halen nog iets te ontbijten. Om 8 uur beginnen we met boarden. Via WhatsApp zeg ik nog even iedereen gedag en om 8.35 uur vliegen we mooi op tijd de lucht in. We zitten op de een na laatste rij en ik zit in het midden. Gelukkig val ik nog een uurtje in slaap. De vlucht duurde in totaal 4,5 uur maar het laatste uur hadden we veel turbulentie. Dankzij mijn vliegangst was ik hier niet heel blij mee. Tijdens het dalen gingen we veel op en neer, dus het moment van dalen tot de landing duurde erg lang. Gelukkig stonden we na 4,5 uur weer op de grond.

Onze overstap op Washington was erg kort dus we hadden maar een uur. Eenmaal aangekomen bij de juiste gate waren ze al begonnen met boarden. We gingen snel naar de wc, kochten een flesje water en daarna moesten ook wij meteen boarden. Al gauw zaten we in het vliegtuig waar bleek dat we nog bijna een half uur over hadden. Ze waren vroeg gestart met boarden. We zaten ongeveer halverwege het vliegtuig en met z’n tweeën naast elkaar. Dit was erg fijn want als je er dan even uit wilt, dan kan dat gewoon. Ik zat bij het raampje en Martijn bij het gangpad. Helaas bleek er iets gedaan te zijn met het vliegtuig tijdens de stop en hadden ze daar de papieren nog van nodig. Deze zouden binnen 5 minuten gebracht worden. Na een kwartier kregen we te horen dat de papieren er eindelijk waren maar dat we onze start tijd hadden gemist. Het was druk dus we moesten nog een tijd wachten. Via het televisie schermpje had je de mogelijkheid om mee te luisteren met de piloten en de verkeerstoren en dat deed Martijn. Ik wilde er liever niet teveel vanaf weten, want ik vind vliegen al spannend genoeg. Martijn vond het fantastisch en vertelde me af en toe wat er gebeurde. Na anderhalf uur in het vliegtuig te hebben gezeten, mochten we eindelijk opstijgen. Dit betekende dat we al rugpijn hadden voordat de vlucht begon. [Symbool] Het was een vlucht van 8 uur, waarbij we een beetje hebben geslapen, films gekeken en muziek hebben geluisterd. De vlucht duurde best lang en steeds als je eindelijk sliep werd je weer wakker na een kwartier. Gelukkig hadden we weinig tot geen turbulentie dus ik was daar erg blij mee. Na een lange vlucht kwamen we eindelijk aan op Schiphol. Ik natuurlijk super blij, want het vliegen zat er weer op.

Het was meteen koud want van 37 graden gingen we terug naar 7 graden. Het was zaterdagochtend 8.00 uur Nederlandse tijd. Het tijdsverschil van 9 uur deukte er flink in en we waren doodop. We gingen snel langs de douane maar moesten lang wachten op onze koffers. De band was kapot dus stonden we 45 minuten te wachten. Toen eenmaal onze koffers er waren bleek Martijn zijn koffer beschadigd dus moest hij daar een rapportage van laten maken. Toen we met onze koffers naar buiten liepen stonden mama en Ronald ons op te wachten met een leuke ballon erbij! Blij om elkaar weer te zien. Terwijl we al onze verhalen vertelden reed Ronald ons naar huis. Thuis hebben we de koffers uitgepakt en de was aangezet. We waren doodop van de reis en het tijdsverschil dus hebben we nog even geslapen.

Sinds ik 12 jaar oud was (dat was in 2005) riepen Martijn en ik al dat we ooit samen naar Las Vegas zouden reizen. En wat is Las Vegas een fantastische reis om naar terug te kijken. Ik heb voor het eerst in een helikopter gevlogen en de stad gezien die ik al zo lang wilde zien. De Bellagio fountain show, de High Roller en de prachtige casino’s.  Ik heb genoten van alle dingen die ik heb gezien en meegemaakt en ik zal deze reis niet snel vergeten.

Leuk dat je mijn avontuur hebt gevolgd, tot de volgende reis!